I znów mój duch połyka lęk

 Jak martwy człowiek wchłaniam śmierć

 Nie widzę nic, nie słyszę nic

 Tracę puls i ciało swe



 Na drodze krzyk zatrzymał mnie

 Kazał mi zyć

 Pozwolił wstać, pozwolił iść

 Pozwolił mi być



 Bo czerwień jest kolorem krwi

 Maluje krwią na ciele mym

 I wbijam gwóźdź głęboko tak,

 By poczuć siłę i poczuć strach



 Dotknij mnie i powiedz mi

 Pozwól mi iść

 I napisz krwią na ciele mym,

 Że warto żyć!



 Stworzony by biec

 W pogoni za swoim dniem

 Przed lękim uciec chcę,

 By dalej żyć

 Stworzony by biec

 Nie mogę zatrzymać sie

 Na zawsze zostać chcę,

 By dalej żyć!

 By dalej żyć!

 By dalej żyć!

 By dalej żyć!



 I znów mój duch połyka lęk...

 Jak martwy człowiek wchłaniam śmierć...

 Nie widzę nic, nie słyszę nic...

 Tracę puls i ciało swe...



 Chcę dalej żyć!

 Chcę dalej żyć!

 Chcę dalej żyć!

 Chcę dalej żyć!
























Odwraca wzrok, zamyka drzwi 

Powoli skądś napływa wstyd 

Zamyka drzwi, a ty już wiesz 

Że będzie myśleć przez cały dzień 



Ach, jaki to był celny strzał, 

Tych kilka słów, tak prosto w twarz 



Znowu musiało tak być 

Jakbyś bez tego nie był sobą 



Zamyka drzwi, za późno jest 

By zrobić ten, ten jeden gest 



Ach, jaki to był celny strzał 

Tych kilka słów, tak prosto w twarz 



Jak to się mogło znów stać 

W pustym pokoju tkwisz sam 

Zupełnie sam 

Znów wszystko poszło nie tak 



Znowu musiało tak być 

Jakbyś bez tego nie był sobą (x7)